Terug Wodan Nicolaas van Myra Schoolmeester Sinterklaasfeest Zwartepiet


SINTERKLAAS

Een 'goedheilig man', zo word ik wel genoemd.
En dat ben ik in feite ook.
Het woord mag dan een verbastering zijn 
van het middeleeuwse goet-hylikman (goed huwelijksman),
maar met huwelijken bemoei ik me al lang niet meer.

Wel maak ik graag mensen 'heel'.
Dat doe ik door ze te laten weten dat ik ze heb gezien 
en dat ik ze waardeer zoals ze zijn.

 

Ik ben genoemd naar de heilige Nicolaas, bisschop van Myra, 
dus eigenlijk heet ik Sint Nicolaas.
Maar in Nederland noemt men mij al sinds de 17e eeuw Sinterklaas.
Dat komt van 'Sint Heer Nicolaas  - Sint Heer Klaas'.
Sint is nog makkelijker. 
Ik draag ook nog steeds de kleren van een bisschop.		 Van het woord Sinterklaas, werd in andere landen weer Santa Claus gemaakt. 
Maar dan bedoelen ze de kerstman.

Die voorkeur voor dichten 
heb ik vast van Wodan, 
die had de gave van het dichten.......





Ik ben graag met mensen bezig, 
of ze nu groot zijn of klein.
Dat hadden Wodan en Nicolaas van Myra ook. 
Ik wil weten hoe het met ze gaat, wat ze bezig houdt.
En ik wil ze belonen, vooral de kinderen.
Ik heb graag dat mensen gedichten voor elkaar schrijven
in mijn naam.
Dat ze elkaar op een aardige en persoonlijke manier 
de waarheid zeggen en iets cadeau doen.
 Ik ben al die jaren met de tijd meegegaan. 
Alleen is het zo dat de ene tijd me meer ligt dan de andere. 
Zo heb ik het nooit prettig gevonden dat men mij gebruikte 
om kinderen bang te maken. 
Of nog erger: om ze te straffen als ze stout waren. 
Toch deden de mensen dat meestal met goede bedoelingen. 
Er was zelfs een gezegde: 
'wie zijn kinderen liefheeft, spaart de roede niet'.
Gelukkig denken we daar nu anders over.

Soms was het wel hééél erg!!!








 
   Neen, stoute kindren, zegt de Sint,
    Die ben ik niet genegen;
    Die doen niet wat hun wordt gezegd, 
    En pruttlen soms nog tegen!

    Die zijn hun ouders steeds tot last 
    En doen ze zelfs verdriet,
    Daarom ga ik ze liefst voorbij,
    Van stouterds houd ik niet!


Over de daken ga ik vooral in mijn dromen.
Dan ben ik jong en onstuimig.
Dan heb ik iets van Wodan 
die op zijn paard door het luchtruim raast. 

Maar in het echt....
     

Een rustig ritje in het maanlicht, 
zo af en toe, 
op een makkelijk dak, 
samen met een zwartepiet,
dat doet de oude Sint nog wel goed.

Terug Wodan Nicolaas van Myra Schoolmeester Sinterklaasfeest Zwartepiet